Een Rustige Avond Wordt Onrustig
Het was een van die lange, aftappende dagen geweest die je laten wensen dat je gewoon naar huis kon teleporteren. Claire stapte aan boord van de avondtrein met haar tas over één schouder, haar stappen zwaar maar gretig naar rust. Buiten ging de zon onder en schilderde de lucht met zachte strepen van oranje en roze. Het licht filterde door de ramen, wierp een gouden gloed over de koets, alsof het probeerde vermoeide forenzen te kalmeren met zijn zachte warmte.
Claire vond een lege stoel en vestigde zich, liet een adem uit waarvan ze niet besefte dat ze zich vasthield. Even liet ze genieten van de stilte, het ritme van de trein die langs de sporen kletterde, het vervagende geklets van passagiers.
Maar toen merkte ze hem op.
Lees verder...
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
