De verjaardagslunch moest eenvoudig zijn.
Een rustige familiebijeenkomst, bekende gezichten, beleefde gesprekken en een gevoel van geborgenheid. Maar één simpele vraag op de veranda zette alles op zijn kop.
Toen mijn grootvader me uit een taxi zag stappen, glimlachte hij en vroeg, half grappend, waar mijn verjaardags-BMW was. Mijn moeder lachte het zonder aarzeling weg en zei dat de auto in plaats daarvan aan mijn jongere zusje was gegeven. Ze zei het nonchalant, alsof het haar niets kon schelen.
