Terwijl de trein oprammelde, probeerde Claire haar gedachten te kalmeren. Wees niet paranoïde, zei ze tegen zichzelf. Maar het gevoel zou niet weggaan. Haar handen grepen haar tas strakker vast.
Toen de aankondiging voor de volgende stop kwam, nam ze een snelle beslissing. Hoewel het niet haar station was, zou ze vroeg uitstappen. Iets in haar gevoel vertelde haar dat het veiliger was op die manier.
Ze verzamelde haar bezittingen snel, bijna te snel, alsof de man haar plotselinge urgentie zou opmerken. Opstaand naar haar voeten bewoog ze zich richting de deuren. Vlak voor het afstappen, liet het instinct haar terugkijken.
De man hield haar nog in de gaten.
Haar pols versnelde terwijl de deuren achter haar dichtgingen. De trein trok weg en droeg hem in de verte. Ze ademde uit, een wankele adem van zowel opluchting als verwarring. Wat was er net gebeurd? Stelde ze zich gevaar voor waar geen enkele bestond?
Ze besloot dat ze zou wachten op de volgende trein. Misschien zou de rit rustiger zijn, misschien zou het onbehagen vervagen.
Maar het lot had andere plannen.
Het Telefoongesprek
Lees verder...
Voor de complete kookstappen ga je naar de volgende pagina of open je de knop (>) en vergeet niet om te DELEN met je Facebookvrienden.
