In het oogverblindende landschap van moderne keukens – tussen slimme ovens die je sms’en en wifi-blenders – bevindt zich, of hangt misschien nog steeds, een hulpmiddel zo simpel dat het bijna misplaatst lijkt. Een metalen ring, vaak met een golvend patroon, bekroond met een bescheiden houten handvat. Het is de warmteverdeler van de slowcooker, en om deze af te doen als een relikwie is de grootste fout die een gepassioneerde kok kan maken. Het is niet zomaar een stuk metaal; het is een vertaler, een vredestichter en een bewaker van smaak. Het is misschien wel de sleutel tot het bereiken van consistentie en perfectie in elk gerecht dat geduld vereist.
Het probleem dat ze oplost: het temmen van de ontembare vlam.
Moderne gaskookplaten zijn fantastisch, maar ze hebben één groot nadeel als het gaat om koken op lage temperaturen: directe, agressieve hitte. Zelfs op de laagste stand raakt een gasvlam de bodem van je pan direct, waardoor er hete plekken ontstaan die tomatensaus verbranden, delicate vla laten schiften en een zacht gestoofd gerecht in een oncontroleerbare brij veranderen. Inductie- en elektrische kookplaten hebben hun eigen problemen met restwarmte en ongelijkmatige warmteverdeling.
De sudderring genereert geen warmte, maar deactiveert deze. Geplaatst tussen de brander en de pan, verdeelt de ring de vlamintensiteit gelijkmatig over de hele onderkant van de pan. Een felle, snelle en directe vlam wordt zo omgezet in een zachte, gelijkmatige warmtebron. Dat is het verschil tussen koken en de kunst beheersen .
Wordt vervolgd op de volgende pagina.
